Merhaba...

Merhaba Kızım..


Ben annen.. Eda.. Seni çok çok çok çok seviyorum..
Zihnindeki en önemli cümle bu olsun.. Babanda bende seni çok seviyoruz. Sana bakınca içimiz titriyor.. Bunu hiç unutma olur mu?


Bu blog sana ithafen açıldı.. Aslında zaten senin için tuttuğum bir günlüğüm var, fakat artık dün (20 Haziran) itibari ile işe başladım ve her içimden geldiğinde defterine yazamayacağım. Bu yüzden bu blogu açmak aklıma geldi.. Dün seni uyuturken hemde.. :) artık bütün gün çalışırken dahi her an sana yazabilirim.. Özel bir durum olmadan, seni özlediğimde, kokunu içime çekmek istediğimde, yüzün gözümün önüne geldiğinde, sesin kulaklarımda çınladığında sana buradan yazacağım..


Bir gün bunları okuduğunda beni daha iyi anlarsın ve senin benim için ne kadar kıymetli olduğumu hissedersin birkez daha..


Umarım tüm hayatın seni benim gibi seven insanlarla geçer kızım.. Benim güzel prensesim, annesinin böceği, bülbülüm, sümbülüm.. Tontiğim.. Tosarığım.. Gülen yüzüm.. Minik kuzum.. Aşkımın armağanı..